2004.09.23

23.09.2004

WSA wyrokiem z 19 marca 2004 roku (III. S.A. 908/02) uchylił decyzję Izby Skarbowej o nie uznaniu za koszty uzyskania przychodu spółki faktur za usługi doradcze, z których nie wynikało bezpośrednio jaki był zakres wykonywanych usług, i czy pozostawały one w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami. Dodatkowym czynnikiem nie uznania faktur był fakt, że spółka nie była w stanie przedstawić materialnych dowodów świadczących o faktycznym wykonaniu usług.

W uzasadnieniu wyroku czytamy m. in., że podatnicy mogą odliczać wszystkie poniesione wydatki, o ile maja one bezpośredni związek z prowadzoną działalnością, ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na osiągany przychód, oraz nie zostały wymienione w gronie wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodu. Powiązanie wydatku z przychodami nie może być rozumiane jako wykazanie bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego, tylko jako udowodnienie iż zamiarem podatników dokonujących zakupu jest zrealizowanie przychodów. Kosztami będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów).

Sąd uznał, że poniesienie wydatków może zostać udowodnione w jakikolwiek dopuszczalny prawem sposób. Z uwagi na charakter usługi niematerialnej ich wykonanie nie zawsze musi się kończyć przekazaniem efektu prac w formie zmaterializowanej. Można się więc odwołać do zawartej umowy, wyjaśnień podatnika, czy osób wykonujących usługi.